Selo leži južno od varošice Grocke.Begaljica je starije naselje. Najranije podatke o ovom selu nalazimo u turskom popisu „vlaha beogradske nahije“ iz 1528. godine, gde se navodi selo Begaljica ca manastirom Sveti Rajko (manastir Rajinovac i u tom periodu je selo imalo svega pet kuća, a njegov postepeni razvoj možemo da pratimo na osnovu daljih turskih popisa. Tako u sledećem, iz 1530. godine, Begaljica broji 14, a 1536. godine 17 domova. Ovde se, osim manastira Sveti Rajko, pominje i manastir Sveti Todor, dok je u popisu iz 1560. uz manastir Sveti Rajko upisan i manastir Sveti Petar.
O imenu sela postoji ovo predanje: „Turci su često udarali na selo i plenili ga, zbog čega su stanovnici morali bežati, pa kad opasnost mine, vraćali su se natrag“,. Zbog tog čestog bežanja, vele, da je selo dobilo ime ovo.
Begaljica se pominje u 18. veku i na karti iz toga doba zabeleženo je ovo naselje pod imenom – Bigaliza.
U Ataru Begaljičkom nalazi se manastir Rajinovac po predanju podignut je kao zadužbina iz prve polovine 15.veka.
Škola je od 1871. godine bila u jednoj maloj kućici sve do 1904. godine, kada je podignuta nova škola. (podaci krajem 1921. godine).
Begaljica je poznata kao voćarski kraj, posebno po uzgoju kajsija i jagoda.
Poreklo stanovništva sela Begaljica kod Grocke, stanje iz 1903. godine
Najstarije porodice u selu, za čije se poreklo ne zna, su: Antonijevići, Cvejići, Maksimovići, Obrenovići i Savkovići. Svi slave sv. Arhanđela, ima ih oko 100 kuća.
Ostalim je porodicama poznato poreklo:
Bisenići (11 k., sv. Jovan), stariji doseljenici od Kablara – okolina Čačka.
Polići (5 k., sv. Jovana), doseljeni iz Prijepolja, došao im pradeda i prizetio se u kući Bisenića.
Palalići su poreklom od četiri brata, koji su u ovom selu služili, ali se ne zna odakle su bili. Prezime su dobili po jednom od njih, koga su Turci zvali Palalijom, a tako se zvao jedan Turčin, koji je bio veliki zlikovac. Slave sv. Nikolu. Iz te porodice svakako je bio Stevan Andrejević Palalija (1804), koji je poznat iz narodne pesme o dahijama.
Nestrovići su, vele, od “srpske granice”, slave Mitrovdan.
Bugarčići su od Pirota, slave Vavedenje.
Karamihajlovićima je dosao praded Kara Mihajlo iz Dučine (kosmajski srez).
Pirići i Milenkovići su jedna porodica sa oko 30 kuća, doseljeni iz okoline Pirota, slave sv. Đurđic.
Maričići iz Lisovaca.
Martinovići potiču od Martina Vlaha koji se doselio iz Erdelja u Rumuniji.
Gruičići, Stankovići, Blagojevići, Radojevići doselili se iz Bjelopavlića u Crnoj Gori pre poslednjeg srpskog – turskog rata (1878. godine).
Injatovići iz Kozinaca u okolini Trna u Bugarskoj, otkuda im je predak dosao kao argatin.
Adm.G.V./S.S
